Bir cumartesi akşamı, çıkıyorum yola. Kendi aracım olmasına rağmen Kozağacı Koop. araçlarını tercih ediyorum. Nahoş bir şekilde başlıyor aslında yolculuk. Rakip firma şoförlerinde bir kaçı el kol hareketleri yapıyor.. Yıllardır Keles Koop. ile yolculuk yaparım, bu kadar hoş olmayan davranışları yapabilecek kişileri aralarında barındırabileceklerini düşünmemiştim. Neyse ki bizim şoförümüz tam bir beyefendi. Hiç oralı olmuyor ve yolumuza devam ediyoruz.

Keles yoluna girince tam bir pastoral mutluluk sarıyor insanı. Yeşilin her tonunu görmek mümkün. Makul bir ses seviyesinde dağlı havaları çalıyor araçta. Araç tertemiz… ( Dağlı havalarını çok sevmeme rağmen, toplum içinde müstehcen olarak değerlendirebileceğimiz şarkılar yok neyseki. “Rahimem” gibi!!!) Çaybaşına kadar yollar çok kötü. Çaybaşı Keles arası nisbeten daha geniş ve düzgün bir yol var. Yolun bu bölümünde emeği olduğuna inandığım Mustafa Bektaş geliyor aklıma. Neden seçilmedi Ak Parti genel merkezi tarafından hala anlayabilmiş değilim. Aslında denklem basit. Keles’in yaklaşık 10.000, dağ ilçelerinin 45.000 civarında oyu var. Bursa’da yaşadığı söylenen 400.000 dağlı da bir değil, birlik değil….

Keles’e geliyorum. Seçim havasına çoktan girilmiş. Caddelerde parti bayrakları var. Neyse bu seçim dağ bölgesinde sıkıntılı, benim içinde sıkıcı. O yüzden bu mevzuyu kapatıyorum.

Keles’ten Kozağacı’na yöneliyoruz. Kozağacı bir başka görünüyor. Kirazlar çiçek açmış. Beyaz gelinliğini giymiş sanki. İnşallah bu yıl kiraz açısından bereketli geçer. Köylümüz emeğinin karşılığını alır. Köyümüze geliyoruz. Hava çivi gibi. Tam köy havası. Özlemişim köyümün havasını,  suyunu….

Köy kahvesinde Bursaspor-Beşiktaş maçını izlemeye hevesleniyorum ama sonuç hüsran. Hevesim kursağımda kalıyor. Sanırım valilik ve emniyet sınıfta kaldı, cezasını da Bursaspor çekecek!