This entry was posted
on Pazar, Kasım 11th, 2007 at 2:54 pm and is filed under Kozağacı.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
Dörtnala gelip Uzak Asya’dan
Akdenize bir kısrak başı gibi uzanan
Bu memleket bizim!
Bilekler kan içinde, dişler kenetli
ayaklar çıplak
Ve ipek bir halıya benzeyen toprak
Bu cehennem, bu cennet bizim!
Kapansın el kapıları bir daha açılmasın
yok edin insanın insana kulluğunu
Bu davet bizim!
Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşçesine
Bu hasret bizim!
—————–
Ucu sonu gözükmeden
Topraklarımıza can veren
Gürül gürül sesi dertli bir türküyü andıran
Edebiyatın paramparça edildiği
Nesnelerin öznelerin bilinmeden
Özgür bir anlatımla insanı ağlatan bi şiire benzeyen
Bu Kocasu bizim.
—————–
Yazları dost yüzünü görebildiğimiz
Bizi kucaklayan, sevdayı aşılayan
Beton duvarlarla örülü bu parsellikte
Kurduğumuz hayallerimizin, rüyalarımızın
Gerçeğe yansımış hali
Bu Kozağacı bizim……….
resimler harika.zaten keles başlı başına bir harika.Yazıda güzel güzüde kışıda
Kasım 13th, 2007 at 2:54 pmRESİMLER ÇOK GÜZEL OLMUŞ YA, KENDİMİ KÖYÜMDE HİSSETTİM.MÜJDAT ABİ SAĞOLASIN
Kasım 15th, 2007 at 3:08 pmresımler gayet guzel.saolsun mujdat kardesımız… 1.5 aydan berı koye gıdemıyorum resımlere baktugum da gıtmıs kadar oldum
Kasım 16th, 2007 at 8:17 amHAVASINA SUYUNA TAŞINA TOPRAĞINA BİNCAN FEDA SENİN UĞRUNA B.İ.R B.A.Ş.K.A.D.I.R. B.E.N.İ.M M.E.M.L.E.K.E.T.İ.M
Kasım 16th, 2007 at 2:30 pmDörtnala gelip Uzak Asya’dan
Kasım 17th, 2007 at 8:55 amAkdenize bir kısrak başı gibi uzanan
Bu memleket bizim!
Bilekler kan içinde, dişler kenetli
ayaklar çıplak
Ve ipek bir halıya benzeyen toprak
Bu cehennem, bu cennet bizim!
Kapansın el kapıları bir daha açılmasın
yok edin insanın insana kulluğunu
Bu davet bizim!
Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşçesine
Bu hasret bizim!
—————–
Ucu sonu gözükmeden
Topraklarımıza can veren
Gürül gürül sesi dertli bir türküyü andıran
Edebiyatın paramparça edildiği
Nesnelerin öznelerin bilinmeden
Özgür bir anlatımla insanı ağlatan bi şiire benzeyen
Bu Kocasu bizim.
—————–
Yazları dost yüzünü görebildiğimiz
Bizi kucaklayan, sevdayı aşılayan
Beton duvarlarla örülü bu parsellikte
Kurduğumuz hayallerimizin, rüyalarımızın
Gerçeğe yansımış hali
Bu Kozağacı bizim……….
bir köy bu kadar mı güzel olur cennet gibi mübarek yaz-kış aynı güzellik
Kasım 17th, 2007 at 5:37 pmMüjdat kardaşım burası bizim köy mü?
Kasım 21st, 2007 at 1:43 pmewet erdem hocam sizin mahalleden bizimkine giriş ama neresi olduğu bizim için hiç önemli deil önemli olan kozağacı olması.
Kasım 22nd, 2007 at 9:09 am